خواجه نصير الدين الطوسي

277

تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )

( 18 ) - ص 71 س 4 بااومولون اين كلمه در نسخ مختلف تنسوق‌نامه و كتب ديگر بصورتهاى چندى آمده است . در نسخ ن ، ج ، م ( اباربولون ) و در نسخهء ع ( بامولون ) و در نسخهء ب ( اباوو ؟ ؟ ؟ ون ) بدون نقطه . و در كتاب جماهر ص 86 ( ناونولون ) و در العرايس ص 61 ( به او ؟ ؟ ؟ و لون ) بىنقطه آمده است . و صورت صحيح آن بر نگارنده روشن نشد . ( 19 ) - ص 71 س 8 چون پيازكى در جماهر ( ص 83 ) نيازكى بجاى پيازكى است . بيرونى گويد : گاه اسمهاى چيزها از دهها و جايهائى كه نزديك آنست اخذ مىشود چنان كه كلمهء نيازكى منسوب بدماغهء كوهى كه در آن نزديكى است مىباشد و به نصل و پيكان و نيزه اتصال و ارتباطى ندارد . ( 20 ) - ص 71 س 13 معل در نسخ تنسوقنامه و جواهرنامه و العرايس معل است و در كتاب جماهر ( ص 85 ) « مغل » با غين معجمه است كه ظاهرا غلط چاپى است . ضبط آن هم كه چگونه بايد تلفظ كرد معلوم نيست فقط در يكى از نسخ خطى جواهرنامهء غياث الدين منصور كه نسخهء مضبوطى است روى ميم ضمه گذاشته شده است كه احتمال مىرود همين صورت صحيح باشد و بايد « معل » بضم ميم تلفظ شود . ( 21 ) - ص 76 س 2 فيروزه بيرونى در كتاب جماهر ص 169 فرمايد : « جابر بن حيان صوفى در كتاب نخب ، فيروزه را بنامهاى حجر الغلبه و حجر الجاه و حجر العين خوانده است . دو نام اول از روى تفأل است كه معنى آن بپارسى پيروزيست .